Een teeltplan is net een 1000-stukjes puzzel

De sneeuw smelt, we kunnen weer de tuin op. Gek, hoe één week sneeuw en ijs alles stil zet buiten. Planten die nog fier en groen stonden na te genieten van het vorige seizoen zijn nu dood gevroren. Fijn voor wie groenbemesters op de tuin heeft staan. Wij gebruikten de tijd vooral voor het teeltplan. Dat is best een precieziewerkje en meestal werkt het in de praktijk toch net even anders. Bijvoorbeeld omdat het favoriete zaadras is uitverkocht. Omdat je je toch verrekend had, omdat een vogel, slak of ziekte toeslaat. We zeggen altijd: zo’n teeltplan is net een duizend stukjes puzzel: zoveel soorten, zoveel planten per soort op zoveel mogelijke plekken, zoveel mogelijke opbrengst, zoveel momenten in het jaar dat je moet zaaien, planten, dat je kan oogsten. Hopelijk heeft die heftige winterweek alleen de minder wenselijke bacterien en insecten gedood en hebben de wormen en andere helpers het juist goed overleefd onder hun sneeuwdeken. Dan komen er geen gaten in onze puzzel. Je weet wel: van die stukjes die onder het tapijt zijn gevallen.

Deze week een heugelijke stap: we gaan voorzaaien. Oftewel: zaad in een bakje warm binnen opkeweken. Pepers, paprika’s aubergines, maar ook biet en peterselie. Vader winter mag buiten gerust nog een paar weken zijn gang gaan, maar dat gaat zo te zien niet gebeuren: het wordt zelfs alweer boven de tien graden. Dan komen er onbekende puzzelstukjes bij die niet op het plaatje staan. De onkruidzaden die in de grond lagen te slapen komen dan misschien op, nog voordat we de worteltjes uitzaaien. Kunnen we dat kleine groen eerst wegschoffelen. De hele tuin is nu één groot vals zaaibed (zo noem je dat) en wij zijn nog veel valser, we gooien die vreemde puzzelstukjes uit de doos, want die puzzel willen we helemaal niet maken. Plan = plan, en daar houden we ons graag an.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *