Voorzaaien, waarom zou je dat doen?

Het is een heel werk, je hebt er allerlei extra spullen voor nodig, zoals zaaitrays en zaaigrond en labeltjes, en je hebt altijd te weinig plek om alles fatsoenlijk neer te zetten, hoeveel plek je ook hebt. Toch doen tuinders het. Waarom? Een wilde plant zaait zichzelf toch ook niet voor?

Miljoenen zaadjes, één boom

Het antwoord is in de vraag besloten: een wilde plant zaait inderdaad niet voor, maar groenteteelt is niet hetzelfde als de natuur zijn gang laten gaan. Ooit las ik dat een eikenboom in zijn leven miljoenen zaadjes maakt, waarvan één uiteindelijk uitgroeit tot een volwassen, oude eikenboom. Je wilt als tuinder niet honderden zaadjes zaaien, zodat je uiteindelijk één slakrop hebt, als je geluk hebt. Ooit kende ik iemand die het wel zo deed. Die gooide in een leeg perk een mengsel aan groentezaad en inderdaad kwam er één prachtige grote spinazieplant op, waar we een paar keer spinaziebladeren vanaf konden plukken. Maar dat was het dan. Toch een beetje jammer.

De kraamkamer van de groentetuin

Dus zaaien we voor in de kraamkamer van de groentetuin: de koude kas. De warmste plek van de tuin, want zaadjes willen over het algemeen meer warmte dan jonge plantjes. Anders doen ze niks, of te langzaam, waardoor ze gaan schimmelen of snotterig wegrotten. Ik heb dat altijd gewoon maar aangenomen. Ontkiemen doe je binnen en dan meteen: hup, afharden die handel: buiten in kou en wind en alleen ’s nachts naar binnen tegen de vorst. Waarom is dat eigenlijk zo? Waarom heeft het ene zaadje een krasje nodig, de volgende een maandje in de vriezer, de derde moet zich eerst vol met water zuigen, de vierde… elk zaadje heeft zijn eigen manier, zijn eigen wensen. Elk zaadje heeft ook zijn optimale kiemtemperatuur. Het moet namelijk ook weer niet té warm zijn, het luistert nauw. De paprika’s en aubergines gaan dus met buurman mee naar huis om daar te ontkiemen en ook de artichokken ontkiemen op een warme vensterbank beter. Vervolgens begint het gesleep van binnen naar buiten, waar kou en wind de zaailingen sterk moeten maken.

Slimme zaadjes

Misschien – ik heb het antwoord nog niet kunnen vinden – misschien is het een soort planteninetelligentie: als zaden ontkiemen bij een iets warmere temperatuur en daarna best tegen een iets koudere temperatuur kunnen, zijn ze dus perfect beschermd tegen wisselend weer. Stel dat een zaadje van een vroege voorjaarsgroente lekker snel zou ontkiemen als het nog 10 graden is, en daarna wordt het ineens een week lang 5 graden met nachtvorst, waar het kiemplantje niet tegen kan, dan is het meteen over en uit. Maar als het pas ontkiemt als de grond opwarmt tot 15 graden, dan is er niets aan de hand, dan kan het kiemplantje best tegen 5 graden lager, namelijk 10 graden. In die lijn van denken zou dat ook verklaren waarom sla niet ontkiemt bij te hoge temperatuur: dan zou een iets warmere week het jonge zaailingetje doen verzengen. Nee, dan de artichock of pompoen: die kiemen meteen al lekker stevig. kom maar op met de warmte! Leuke gedachten. Wie weet ga ik me er ooit een keer echt in verdiepen. Maar niet nu. Nu moet er eerst worden voorgezaaid.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *