Wormencompost op de tuin

Helpen scheppen

Onbedoeld – want gedwongen door de coronamaatregelen – hadden we de perfecte start van de Moestuinschool deze donderdag. Omdat we de lessen moesten uitstellen tot ná 19 januari, maar wel een berg van 30 kuub wormencompost geleverd kregen, hadden we iedereen gevraagd om alvast wat te komen helpen scheppen. En iedereen – werkelijk iedereen – kwam. Om te scheppen. Letterlijk en figuurlijk. Dus géén theorie over wormencompost en grondverbetering, géén leuke kennismakingsspelletjes, géén opschrijfboekjes, maar werkhandschoenen, kruiwagens en rieken. Een heel klein beetje instructie over kweekgras en het schoonmaken van de tuin voordat de compost gestort kon worden. En over het volgen van de coronaregels, vooral: afstand houden. Maar dat lukt prima met zoveel mensen op zo’n groot veld. Zo scheppen we compost, een tuin en een gemeenschap.

De laatste spinazie

Het pakte uit als een geweldige prelude. Eén kruiwagen op 3m2. Gesprekken over jonge wormen, waar woon je, heb je zoiets ooit al eens gedaan. Op de tuin gaat het vanzelf. Het lijkt nu net of er een reuzenfamilie mol bezig is geweest en de hele tuin heeft kaal gegeten. In werkelijkheid waren wij het, de laatste spinazie en prei van het seizoen ging mee met de 18 donderdagtuinders in spe. Wij – tuinders – keken na afloop tevreden, maar ook een beetje bezorgd naar het omgewoelde, platgelopen en kale veld met hopen. Is het genoeg, die voedingsstoffen, om het zand weer een jaar te laten bloeien? Zoals het er nu uitziet lijkt het meer op een woestijn dan op een tuin. Gelukkig kennen we de kracht van de wormencompost al. En voor al die babywormen liggen de omgewoelde resten van de spinazie klaar, kunnen ze nóg meer compost maken.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *